شمارهٔ ۱۲۱ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ
لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام
در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده‌ام
زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تضاد و هم‌زمانی زمین و چرخ اشاره دارد و می‌خواهد بگوید که با وجود تفاوت‌های آنها، با یک دید مشترک از آنها سخن می‌گوید. همچنین بیان می‌کند که در برابر مهربانی و سخاوت معشوقش، احساس عریانی و عدم پنهان‌کاری دارد.