شمارهٔ ۱۵۲ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر که چون کاغذ و قلم باشد
دو زبان و دو روی گاه سخن
همچو کاغذ سیاه کن رویش
چون قلم گردنش به تیغ بزن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به انسانی اشاره دارد که مانند کاغذ و قلم عمل میکند، یعنی دارای دو رویی است و در مواقع مختلف، دو زبان متفاوت به کار میبرد. شاعر با تشبیه او به کاغذ سیاه و قلم، به عمق ریاکاری و بیپاییری او اشاره میکند و پیشنهادی مبنی بر قطع ارتباط با چنین فردی را مطرح میکند.