نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۱ - تقاضای گوشت و انگور سنایی

سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای چو ماهی نشسته در خرگاه

وز تو خرگاه چون سپهر از ماه

دان که داریم عزم «روز آباد»

منم و یک خر و دو سه همراه

از تومان آرزوست بره و شیر

تره و کوک و میوهٔ روباه

زان که دارند هم ز اقبالت

همرهان نان و چارپایان کاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به فردی می‌گوید که مانند ماه در یک مکان نشسته و از او می‌خواهد بداند که آنها به سوی یک روز خوب و آباد می‌روند. او همچنین اشاره می‌کند که در این سفر، او با یک خر و چند همراه دیگر است. شاعر آرزوی خود را برای داشتن گاو و شیر، سبزیجات و میوه‌های حاصل از زمین بیان می‌کند و اشاره می‌کند که همراهان او نیز از نعمت‌های روزگار بهره‌مند هستند.