شمارهٔ ۲۰۱ - در هجای معجزی سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
حاجت صد هزار ... قوی
شد ز ... روا که مابونی
حاجب من روا نگشت از تو
گرچه از خواسته چو قارونی
پس چو به بنگرم بر تو و من
من کم از ... و تو کم از .ونی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به وضعیت درخواستی و نیازهای خود اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی با تمام خواسته‌ها و نیازهایش، اگر به خوبی به آن‌ها نگاه کند، خود را در مقایسه با دیگران کم نمی‌بیند. او به نوعی به این نکته اشاره دارد که در برابر خواسته‌ها و تمناهای دیگران، باید به درون خود و ارزش‌های خود توجه کند.