شمارهٔ ۸۲ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به عزیز عمر هشدار می‌دهد که زندگی را به گونه‌ای نگذرانند که ناگهان به پایان برسد، مانند آفتابی که به ناگه زیر ابر می‌رود. همچنین اشاره می‌کند که وقتی دیگران از حال او باخبر شوند، در آن لحظه ممکن است با اندوه و ناراحتی به دعا برای او بپردازند. به طور کلی، شعر به مراقبت از زندگی و درک ارزش آن تأکید دارد.