بخش ۳۴ - تمثیل سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، زالکی از نهفتگی خود بیرون می‌آید و به وضعیتی که در آن قرار دارد، می‌نگرد. او مشاهده می‌کند که کشت و کارش خشک شده و این باعث می‌شود که نکته‌ای را بیان کند: هم نو و هم کهن برای تو رزق فراهم است و تو می‌توانی هر چه بخواهی انتخاب کنی. او علت رزق را به رفتار خوب و بد نسبت می‌دهد و به تفاوتی که در زندگی وجود دارد اشاره می‌کند؛ اگرچه تعداد زیادی از چیزها ممکن است وجود داشته باشد، ولی در نهایت همه چیز به تو بستگی دارد. زالکی به یقین می‌رسد که زندگی و معیشت انسان از خداست و هیچ کس نمی‌تواند در غم دیگران باشد اگر مطمئن نباشد که همه چیز از خداست.