شمارهٔ ۶۳ سیف فرغانی
سیف فرغانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
روز رخت که غره ماه جمال تست
هر شب مدد کننده بدر کمال تست
هم نظم شعر من خبری از حدیث عشق
هم حسن روی گل اثری از جمال تست
عنقای عقل بنده چو پروانه چراغ
پر سوخته ز پرتو شمع جلال تست
تیر نظر همی نرسد آفتاب را
آنجا که قوس ابروی همچون هلال تست
در بوستان که خلعت سبز از بهار یافت
لاله نمونه یی زد و گل برگ آل تست
تا باز جره گرچه کند مرغ ملک صید
خسرو شکار طوطی شیرین مقال تست
چندین غزل که مردم از آن رقص میکنند
تأثیر وجد عاشق شوریده حال تست
با آنک اهل مدرسه لالند ازین حدیث
آنجا چو نیک در نگری قیل و قال تست
عین الحیات را بکفی خاک کی خرد
آن سوخته که تشنه آب وصال تست
سیف اردرین طریق کمالی نیافتی
در خویشتن تصور نقصان کمال تست
آن دوست در تصور ناید خیال وار
در وصف او هر آنچه تو گفتی خیال تست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و عشق عمیق شاعر را نسبت به او نشان می‌دهد. شاعر معشوق را به ماه زیبایی تشبیه می‌کند که هر شب نور خود را ارائه می‌دهد و خود را تحت تأثیر او می‌بیند. او از عشق و احساساتش می‌گوید و این‌که این زیبایی، همانند گل‌ها در بهار، جان‌افزا و زنده‌کننده است. همچنین شاعر به مضایقاتی که اهل علم و مدرسه در درک عشق دارند اشاره می‌کند و ایمان دارد که واقعا درک عمیق عشق، فراتر از مطالعه‌های صرف است. در پایان، به نقصان کمال و تصویر نایافتن دوست اشاره می‌کند که نشان‌دهنده دوری از او و حسرت در دل دارد.