شمارهٔ ۲۷ - قطعه سیف فرغانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویرسازی احساسات و وضعیت مظلومیت می‌پردازد. آتش که نماد عواطف و دردهاست، به‌واسطه‌ی آب چشمان مظلوم خاموش شده، اما هنوز قادر به سوزاندن است. شاعر به کسی اشاره می‌کند که باید از آتش این مظلوم بترسد، زیرا این آتش از وجود شمع (که نماد زندگی و روشنایی است) نشأت گرفته و می‌تواند به او آسیب برساند. در کل، این متن به ارتباط بین درد و حسرت و اثرات آن بر دیگران اشاره دارد.