شمارهٔ ۱۸ سیف فرغانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با احساس عمیق خود از عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که اگر محبوبش همه‌چیز را از او بگیرد، حتی دو جهان را نیز، برای او مهم نیست، زیرا او فقط به عشق و وجود محبوبش اهمیت می‌دهد. او از محبوب می‌خواهد که بازگردد و با او سخن بگوید و به او توجه کند، زیرا چشمانش از شدت احساسات پر از اشک است و در این دلتنگی، جانش را نیز آماده است تا به محبوبش بدهد.