شمارهٔ ۱۷ سیف فرغانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عشقش مانند بندی است که از گیسوی معشوق به پاهای او وصل شده است. همچنین از معشوق می‌خواهد که اگر این شعر را روزی بیابد، آن را نادیده نگیرد و توجهی به آن داشته باشد.