نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱ - الباب الثّالث فی اسمائه تعالی و تقدّس علم الیقین شیخ محمود شبستری

شیخ محمود شبستری / باب سوم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

نصّ قرآن به نام خالق ما

وارد است قوله «له الاسما»

حضرت حق گشوده عزّ و علاه

در قرآن به لفظ «بسم اللّه»

اسمش این گنج را کلید آمد

هرچه هستی است زو پدید آمد

لفظ اللّه اسم حضرت ذات

غیر از آن جمله اسمهای صفات

اسم اعظم بدو سزاوار است

وین چنین در صحیح و اخبار است

گرنه او نام خویشتن گفتی

کیست آنکس که این سخن گفتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت نام خالق و عبارت "بسم الله" در قرآن اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اسم خداوند به عنوان کلید فهم و معنی هستی است و تمام موجودات از او پدید آمده‌اند. همچنین در این متن، به نام‌های دیگر خداوند نیز اشاره شده و گفته شده که نام اعظم او سزاوار است. شاعر به این نکته می‌پردازد که چگونه این نام‌ها نمایانگر صفات و ذات الهی هستند و در نهایت سوالی را مطرح می‌کند که چه کسی می‌تواند به درستی این سخن را بگوید.