بخش ۲ - الضّلال المبین شیخ محمود شبستری
شیخ محمود شبستری / فصل هفتم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نزد ایشان زفهم و وهم و گمان
واجب است دایماً وجود زمان
باز قومی دگر از ایشان هم
ممتنع گفته مقتضای عدم
در ضلال مبین هم این و هم آن
اعتباری است خود وجود زمان
نقطه و حال جزو مقدار است
مابقی جمع وهم و پندار است
تو همان وقت را نگه میدار
برهان خویش را از این پندار
مکن ای دوست فوت فرصت حال
گه به ماضی و گه به استقبال
حالیا حال را ز دست مده
تو چه کاری به گفتۀ کِه و مِه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن به بحث درباره مفهوم زمان و چگونگی درک آن پرداخته شده است. نویسنده اشاره میکند که برخی افراد وجود زمان را ضروری میدانند، در حالی که گروهی دیگر آن را غیرممکن میشمارند. همچنین به استدلالاتی پرداخته شده که وجود زمان را تنها یک تصور میداند. از خواننده خواسته میشود که بر لحظه حال تمرکز کند و از فرصتهای آن بهرهبرداری کند، به جای اینکه به گذشته یا آینده فکر کند. در واقع، متن تأکید دارد که حال را نباید از دست داد و نباید به نظرات دیگران درباره زمان توجه کرد.