شمارهٔ ۱۹ امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت زلف و لب معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که زلف او موجب عذاب دل شاعر است و لب او نیز مایه آرامش و گشایش دل او. شاعر به نوعی می‌گوید که دل خود را به کسی جز او نمی‌دهد و از او درخواست می‌کند که دلش را به دیگری نسپارد.