دوبیتی شمارهٔ ۱۱۳ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / دوبیتیها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نتواند که گوشه بگزیند
یا به کنج خراب بنشیند
چه کند خلوتی چو در همه شبی
نور محبوب خویش میبیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساس ناچاری و تنهایی خود اشاره میکند. او نمیتواند در جایی پنهان شود و در خلوتی آرامش یابد، زیرا همواره نور محبوبش را در ذهن دارد و این عشق مانع آسایشش میشود.