شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۷ — بنازم جان روح افزای سید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶ — عمر بی عشق می گذاری هیچ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۸ — خوش رحمتیست یاران صلوات بر محمد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴ — مرد مردانه شاه مردان است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵ — گر نه آب است اصل گوهر چیست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱ — از تتق کبریا صورت لطف خدا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ — تا ز نور روی او گشته منور آفتاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ — از نور روی اوست که عالم منور است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ — بیا ای مومن صادق بگو صلوات پیغمبر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ — دل چو سلطان ملک جان گردد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ — چو تو به ما نرسیدی تو را ز ما چه خبر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ — رندان باده نوش که با جام همدند
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ — رند مستی که گرد ما گردد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ — هرچه مقصود تو است آن گردد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ — نقطه ای در الف هویدا شد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۹ — در دو عالم چون یکی دارندهٔ اشیا بود
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ — سالها در سفر به سر گشتیم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ — گفتیم خدای هر دو عالم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ — عاشقانه گر بیابی جام جم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ — حی و قیوم و قدیم لم یزل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ — عیسی گردون نشین تابع تو در ازل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ — داد جاروبی به دستم آن نگار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ — دُرد دردش خورده ام تا صاف درمان یافتم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ (مهدی نامه) — آینده از پیش نوشته نشده و امروزیان فردا را می‌سازند. دوستانی که به امید آگاهی از آنچه در آینده روی می‌دهد اینجا آمده‌اند از اینجا دست خالی باز می‌گردند. این که شنیده‌های ما حاکی از نام برده شدن اشخاص و دوره‌های تاریخی در یک متن باشد و آن را در عصر ا