دوبیتی شمارهٔ ۱۲۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به پرسش از وجود و ماهیت ناظر و منظوری می‌پردازد که در عالم وجود است. شاعر اشاره می‌کند که همه چیز در دریا و وجود او غرقه است و می‌پرسد که آیا اصلاً چیزی به نام اسم و رسم و دریا وجود دارد یا نه. در واقع، این اشعار به معنای عمیق و عرفانی وجود و عدم، ناظر و منظور پرداخته و از پیچیدگی‌های آن سخن می‌گوید.