دوبیتی شمارهٔ ۱۳۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر به عقل و فهم عاقلان اشاره می‌کند و می‌فرماید که هرچند آن‌ها در موضوعات مختلف سخن‌ها و گفته‌های زیادی دارند، اما هنوز هم در دلشان چیزهای بی‌ارزش و کم‌اهمیت وجود دارد که ممکن است باعث ببردن یا گمراهی از حقیقت بشود. این نکته را بیان می‌کند که نباید به ظاهر کلام آن‌ها اعتماد کرد، چرا که ممکن است در درونشان چیزهایی بی‌معنا و بی‌ارزش وجود داشته باشد.