دوبیتی شمارهٔ ۱۴۰ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / دوبیتیها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نور او را به نور او بیند
هر چه بیند همه نکو بیند
هم از او گوید و از او شنود
نه چو احول یکی به دو بیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این موضوع میپردازد که زمانی که فردی به نور الهی یا حقیقت نزدیک میشود، تمامی چیزهایی که میبیند، خوب و زیبا جلوه میکند. او از این نور سخن میگوید و آن را میشنود، در حالی که نمیتواند مانند افراد عادی، به دو چیز بهطور همزمان نگاه کند. به عبارت دیگر، دیدگاه او تنها به سوی حقیقت و زیبایی متمایل است.