دوبیتی شمارهٔ ۱۷۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات نشان‌دهنده حالتی از نابودی و عدم دوام در دنیا هستند. هیچ چیزی در این جهان، اعم از دار و دیار، یار و دیگران، جام و باده، و حتی حالت‌های مستی و هوشیاری، پایدار نیستند و همه چیز در گذر و زوال است.