دوبیتی شمارهٔ ۱۹۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به بررسی وجود مطلق و شناخت خود می‌پردازد. او خود را مانند حبابی در آب و دریا می‌بیند و به این نکته اشاره دارد که وجود او و دریا (وجود مطلق) به هم مرتبط هستند. زندگی انسان به مانند یک قایق (زورق) در این دریا می‌باشد، که نشان از تعامل انسان با حقیقت و وجود دارد.