دوبیتی شمارهٔ ۲۰۱ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / دوبیتیها / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
رندی که حریف ماست مائیم
جز ما دگری کجاست مائیم
جامیم و شراب و درد و صافیم
دردی که همو دواست مائیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وجود خود و هویتش اشاره میکند و میگوید که تنها حریف او خودش است. او با اشاره به شراب و درد، نشان میدهد که اینها بخشی از تجربهی زندگی او هستند و در عین حال، خود او نیز همان درمانکنندهی این دردهاست. به طور کلی، شاعر به اهمیت خود و درک عمیق احساساتش اشاره دارد.