دوبیتی شمارهٔ ۲۰۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، گویا گوینده به این نکته اشاره دارد که خود را در هر جایگاهی که هست، صاحب اختیار می‌داند. او خود را به عنوان گدایی که خود شاه است، آفتابی که خود ماه است، و مالکی که بر ملک خود فرمانروایی می‌کند، معرفی می‌کند. به عبارت دیگر، او خود را در تمامی جنبه‌های زندگی‌اش مستقل و قدرتمند می‌بیند.