دوبیتی شمارهٔ ۲۲۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به تمجید از خداوند و زیبایی‌های خلقت اشاره دارد. شاعر با ذکر اسم خدا و تجلیات او در آفرینش، به بینایی و درک عمیق از دنیا و عالم هستی دعوت می‌کند. او بر این نکته تأکید دارد که وجود خداوند در همه‌چیز مشهود است و نور الهی در ذرات عالم نمایان است.