دوبیتی شمارهٔ ۲۳۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی از فقدان و نابودی اشاره دارد. شاعر می‌گوید زمانی که خبر و اثر از میان رفته‌اند، دیگر چه چیزی باقی می‌ماند. او به لطیفه‌ای اشاره می‌کند که وقتی شمس (خورشید) نیست، قمر (ماه) هم وجود نخواهد داشت. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده ارتبا‌ط دوگانگی‌ها و وابستگی‌های طبیعی در زندگی است.