دوبیتی شمارهٔ ۲۶۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر تصویر زنی مست و بی‌خود را描 می‌کند که مانند ماهی از خلوت خود خارج می‌شود. او با چشمان و موی سیاه و خصوصیات جذابش توصیف می‌شود و سیاهی که او بر تن دارد نمادی از زیبایی‌اش است.