نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

دوبیتی شمارهٔ ۲۶۷ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / دوبیتی‌ها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خانهٔ تاریک اگر روشن کنی

خلوت خود چون سرای من کنی

گر بیابی یوسف گل پیرهن

کی سخن با ما ز پیراهن کنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم روشن کردن فضا و دلگرمی به آدمی در تنهایی و خلوت خود اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر خانه تاریکش را روشن کند، می‌تواند لطف و زیبایی را به فضای خود بیاورد. همچنین با اشاره به "یوسف گل پیرهن"، به زیبایی و جذابیتی که این روشنی به زندگی می‌آورد، اشاره می‌کند و از اینکه در کنار روشنایی، گفتگو و ارتباط برقرار می‌کند، سخن می‌گوید. به طور کلی، شعر به اهمیت روشنایی و زیبایی در زندگی انسانی پرداخته است.