دوبیتی شمارهٔ ۴۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به این موضوع اشاره دارد که عالم و آنچه در آن وجود دارد، در واقع تنها بازتابی از عشق و یاد معشوق است. هر چه که در نظر می‌آید، در نهایت به یک حقیقت واحد و مرکزی باز می‌گردد، و جز خیال یار چیزی نیست. به عبارت دیگر، همه چیز تحت تأثیر عشق قرار دارد و به نوعی یکپارچگی در وجود دارد.