دوبیتی شمارهٔ ۸ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / دوبیتیها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دعانی من الکرمان ثم دعانیا
فان هواها مولع بهوا نیا
ولا تذکرونی ماءِ ماهان نه
بماهان بی فی الجسم ماکان هانیا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار از عشق و وابستگی خود به معشوق صحبت میکند. او با یادآوری مکانهایی مانند کرمان و ماهان، احساسات عمیقش را بیان میکند. عشقش به معشوق، مانند عشق به زادگاه و یادآوری زیباییهای آنجا، او را مجذوب کرده است و تمایل دارد که از آن یاد کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره میکند که اگر بیروحی و جدایی وجود داشته باشد، هیچ لذتی از زیباییهای جسمانی نخواهد بود.