غزل شمارهٔ ۱۵۲۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر خواب دیدن شاهی را روایت می‌کند که نماد خوشبختی و آرامش است. این پادشاه در قلب شاعر نشسته و به او لطف کرده است. شاعر از جایگاه و مقام خود در این بزم عشق و شادی صحبت می‌کند و به آرامش و سرمستی عاشقان اشاره دارد. او در پایان به تفاوت بین رفتن به مسجد و میخانه اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی انتخاب‌های معنوی و دنیوی است. در واقع، شاعر در جستجوی نعمت‌ها و زیبایی‌های الهی است که در آینه می‌بیند.