غزل شمارهٔ ۱۵۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در کوی خرابات کسی را که مقام است
در دنیی و در آخرتش جاه تمام است
ما توبه شکستیم در این قول درستیم
با ساغر می عهد که بستیم مدام است
زان مجلس ما بزم ملوکانهٔ عشق است
ساقی قدیم است و شرابی به قوام است
می نوش که در مذهب ما پاک و حلال است
کاین می نه شرابست که گویند حرامست
گنجینهٔ ما مخزن اسرار الهی است
هر گنج درین کنج که یابی به نظام است
در دور بگردید و نمائید به یاران
رندی که بود چون من سرمست کدامست
بشنو سخن سید رندان خرابات
کامروز درین دور خداوند کلام است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف فضایل و مقام رندانی می‌پردازد که در کوی خرابات (محل می ناب) زندگی می‌کنند. شاعر بیان می‌کند که موقعیت این افراد در دنیا و آخرت عالی و شایسته است. او از شکست توبه‌های گذشته و عهدی که با می‌نوشیدن بسته‌اند، صحبت می‌کند و می‌گوید که این بزم، بزم عشق و محبت است. همچنین بر حلال بودن می‌نوشیدن در مذهب خود تأکید دارد و به اسرار الهی و گنجینه‌های دانایی اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر از یاران خود دعوت می‌کند تا در این راه رندانه و سرمست در کنار هم بگردند.