غزل شمارهٔ ۷۶۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف دیدن و مشاهده می‌پردازد و به روشنی و زیبایی چشم و آنچه می‌تواند ببیند، اشاره می‌کند. او می‌گوید که تنها یک زیبایی خاص، چشمانش را روشن کرده و هیچ چیز دیگری را نمی‌تواند ببیند. شاعر تأکید می‌کند که فقط از طریق نور معشوق خود می‌تواند به شناخت واقعی دست یابد و بقیه چیزها برایش بی‌معنا هستند. او همچنین به مفهوم "عدم" و لزوم دیدن از منظر خود اشاره می‌کند و در نهایت به نعمت دیدن و آگاهی از حقیقت می‌رسد.