شمارهٔ ۳۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
شخص و سایه دو نماید در نظر
بگذر از سایه یکی را می نگر
مظهر و مظهر به نزد ما یکی است
آب این امواج و این دریا یکیست
ز اعتبار ما و تو باشد دوئی
همچو ما بگذر ز خود کان یک توئی
هر که او فانی شود باقی شود
مدتی رندی کند ساقی شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به بررسی رابطه بین انسان و سایه‌اش می‌پردازد و اشاره می‌کند که در حقیقت، آن‌ها یکی هستند. او از طریقه‌ای ابراز می‌کند که ما می‌توانیم از خود عبور کنیم و به یکتایی برسیم. در واقع، وجود دوگانگی از تصورات ما نشأت می‌گیرد و در اصل، همه چیز هماهنگ و یکی است. شخصی که خود را فانی کند، به حقیقت و باقی بودن می‌رسد و در این مسیر، به نوعی رندی و خوش‌گذرانانی می‌پردازد.