شمارهٔ ۵۹ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای که می پرسی ز ما و حال ما
نعمت الله نامم آمد از خدا
سید درویش و حق را بنده ام
مرده ام از جان به جانان زنده ام
من نیم مهدی ولی هادی منم
رهنمای خلق در وادی منم
مصطفی را بنده ام حق را غلام
پیشوای با سلامت والسلام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به معرفی خود می‌پردازد و از ارتباط نزدیکش با خدا و پیامبران سخن می‌گوید. او خود را بنده خدا و در خدمت خلق می‌داند و به نوعی ادعای هدایت مردم را دارد. همچنین به مقام و منزلت پیامبر اسلام و اینکه او همواره در مسیر حق است اشاره می‌کند. در کل، این شعر حاکی از تواضع و ارادت شاعر به خدا و اولیای اوست.