نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۷ اسیر شهرستانی

اسیر شهرستانی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بهار و گریه صید تو صبح اقبال است

که سبز گشتن دام و قفس پر و بال است

حریم کعبه بخشش بهشت راحت ما

خطاست صید اگر نامه های اعمال است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی به فصل بهار و احساس شادی و امید اشاره دارند. بهار نماد زندگی و آزاد شدن از قفس‌های گذشته است. همچنین به مفهوم بخشش و رحمت الهی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر انسان‌ها تنها به اعمال خود نگاه کنند، در واقع در دام غفلت هستند. در نهایت، این شعر دعوت به توجه به نعمت‌های الهی و روحیه مثبت دارد.