نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

ناز ایله میسن شهریار

شهریار / گزیدهٔ اشعار ترکی / وزن: مفتعلن فع مفتعلن فع مفتعلن فع مفتعلن فع

چوخلار انجیکدی کی سن اونلارا ناز ایله میسن

من ده اینجیک کی منیم نازیمی آز ایله میسن

ائتمیسن نازی بو ویرانه کونولده سلطان

ائوین آباد اولا درویشه نیاز ایله میسن

هر باخیشدا چالیبان کیپریگی مضراب کیمی

بیر قولاق وئر بو سینیق قلبی نه ساز ایله میسن؟

باشدان آچ یا یلیغی افشان ایله سوسن-سونبول

سن بیزیم بایراممیز سان قیشی یاز ایله میسن

سن گون اول قوی غمیمیز داغدا قار اولسون اریسین

منیم آنجاق ایشیمی سوز و گداز ایله میسن

من بو معناده غزل یازمالی حالیم یوخدی

سن جوجوق تک قوجانی فرفره باز ایله میسن

کاکلی باشدا بوروب باغلا میان تاج کیمی

بیر قیزیل تئلدن اونا گوللی قوتاز ایله میسن

او قیزیل دشت مغان دیر قوزی یان-یانه یاتیب

منیم آغلار گوزومی اوردا آراز ایله میسن

بو گوز للیک کی جهاندا سنه وئرمیش تانری

هر قدر ناز ائله سن ایله کی آز ایله میسن

من بو سوز یله آتدین آ؛رالاندین بیلیرم

آرانی بیر پارا نامرد یله ساز ایله میسن

دستماز ایله دیگین چشمه مسیحا قانی دیر

بیلمیرم هانسی کلیساده نماز ایله میسن؟

من(عشیران)اوخوسام پنجه (عراق) اوسته گزه ر

گوزلیم(ترک)اولالی ترک (حجاز) ایله میسن

تازا شاعر بوده نیز هر نه باخیرسان دیبی یوخ

چوخ اوزالتسان بو غازی اورده گی قاز ایله میسن

بسکه زلف و خط خالین قوپالاغین گوتدون

زلفلی نین باشینی آزقالا داز ایله میسن

گل!منیم ایسته دیگیم کعبه ییخیلماز اوجالار

باشدادا کج گئده سن دیبده تراز ایله میسن

خط خالیندن آلیب مشقیمی قرآن یازارام

بو حقیقت له منی اهل مجاز ایله میسن

منی دان اولدوزی سن یاخشی تانیرسان که سحر

افقی خلوت ائدیب رازو نیاز ایله میسن

(شهریار)ین داغیلیب داغدا داشا دالدالانیب

ئوزون انصاف ایله محمودی ایاز ایله میسن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ابراز عشق و زیبایی می‌پردازد و به تمایلات و ناز و عشوه‌های معشوق اشاره می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که با اشعار و رفتارهایش، زیبایی و عشق را به زندگی او بیاورد. او با بیان تصاویری مانند "باغ" و "فرفره" و "گلابی" روح احساسات عمیق خود را نشان می‌دهد. در نهایت، شاعر از معنای عشق و زیبایی در زندگی‌اش می‌گوید و تأکید می‌کند که محبت و ناز معشوق تبدیل به نیازی است که وی را به عمق وجودش وصل می‌کند. این شعر نمایانگر تضاد بین زیبایی‌های ظاهری و عمیق‌ترین احساسات انسانی است.