اشک شاطر عباس صبوحی
شاطر عباس صبوحی / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چه شد که بر گل عارض گلاب می‌ریزی
ستاره بر رخ این آفتاب می‌ریزی
هزار دیده برای تو اشکریزان است
چرا تو اشک به مثال حباب می‌ریزی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت می‌کند و می‌پرسد که چرا معشوق بر چهره‌اش گلاب می‌ریزد و بر روی صورت آفتابی‌اش ستاره قرار می‌دهد. او به عمق احساسات و اشک‌هایی که به خاطر معشوق در دل بسیاری وجود دارد اشاره می‌کند و می‌پرسد چرا معشوق اشک‌هایش را مثل حباب می‌ریزد. در کل، شعر بیانگر عشق و زیبایی است و احساساتی عمیق را منتقل می‌کند.