خون سیاوش شاطر عباس صبوحی
شاطر عباس صبوحی / دوبیتیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ابروی تو رفته رفته تا گوش آمد
گیسوی تو حلقه حلقه تا دوش آمد
از لعل لبت خون سیاوش چکید
زان خون سیاوش دلم جوش آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به Beauty و جذابیت معشوقهاش اشاره میکند. ابروهای او به زیبایی به گوش میرسند و موهایش به صورت حلقه حلقه و زیبا بر دوشهایش میافتند. همچنین از لبهایش که به رنگ لعل است، خون سیاوش (شخصیتی از داستانهای ایرانی) چکیده میشود و این تصویر، احساس عمیق شاعر را برمیانگیزد. در کل، شعر به تجلی زیبایی و احساسات عاشقانه میپردازد.