شمارهٔ ۱۷ سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس ناامیدی شاعر اشاره دارد. او از اینکه تلاشش برای به دست آوردن چیزی با ارزش (مانند دین و معنویت) به نتیجه نرسیده، گله می‌کند. شاعر با اشاره به دو چیز کهنه، نشان می‌دهد اگر لازم باشد، حاضر است آنها را بفروشد تا بتواند چیز جدیدی را به دست آورد. این ابیات دربردارنده آرزوی نزدیک شدن به چیزی تازه و پرمعناست.