شمارهٔ ۲ - صدر دنیا و دین سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
صدر دنیا و دین که خاک درت
اهل دیز است سرمه حدقه
در عالیت را ملوک زنند
بوسه بر آستانه و طبقه
بست عدل تو ایدی ظلمه
خست حزم تو اعین فسقه
در نکوکاری و نکونامی
یافتی بر جهانیان سبقه
پدر اهل دین و دنیائی
از طریق مروت و شفقه
از پی صحت تو هر فرزند
بر تو کردند جان خود نفقه
به شدی و عزیز جان ترا
کرد ایزد ببندگان صدقه
به زمان ده که تا به مطبخ تو
گاو زیر زمین شود مرقه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری در وصف مقام و عظمت یک فرد است که به عنوان صدر و سرآمد دین و دنیا شناخته می‌شود. شاعر به زیبایی‌هایی چون سرمه در چشم و فضل و عدل او اشاره کرده و تأکید می‌کند که او در نیکی و خوب‌نامی بر دیگران پیشی گرفته است. همچنین به مروت و شفقت او اشاره می‌شود و در نهایت، به دعای خیر برای او و مقامش اشاره می‌کند که خداوند او را به بندگانش بخشیده است. شاعر به طور استعاری به سختی‌هایی که در زندگی ممکن است با آن مواجه شوند، اشاره می‌کند و بر اهمیت وجود او به عنوان حامی و پشتیبان تاکید دارد.