شمارهٔ ۱۳ سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق فردی است که از شرم و احساسات خود آزاد می‌شود و به نوعی به حقیقت و واقعیت‌های زندگی خود نگاه می‌کند. شاعر به بی‌وفایی و کینه‌جویی زمانه اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که نباید در میدان حوادث زندگی، حرفی زده شود. در واقع، این ابیات توجه به سختی‌ها و بی‌وفایی‌های دنیا و در عین حال آزادگی و رها شدن از آن‌ها را نشان می‌دهد.