شمارهٔ ۴۶ سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به قوامی فرزانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر او در خمخانه (محل تجمع عاشقان) با افتخار و با خونسردی بماند، او (شاعر) مانند سوزنی گنگ و دیوانه است که به حال خودش گره خورده و نمی‌تواند از بند عصبانیت و تیرگی رنجش رها شود. شاعر نوعی درگیری درونی و بی‌قراری را به تصویر می‌کشد.