شمارهٔ ۵۲ سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نوعی انتقاد و کنایه به افرادی است که با زبانی پیچیده و فلسفی صحبت می‌کنند، در حالی که ممکن است مقصودشان واضح و ساده باشد. شاعر از این که برخی افراد تلاش می‌کنند تا با فلسفه‌گویی خود را مهم جلوه دهند، ناامید و متعجب است. او در نهایت به این نکته اشاره دارد که باید در میان پیچیدگی‌ها و جزئیات، موارد اصلی و مهم را تفکیک کرد.