شمارهٔ ۲ سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر بیان می‌شود که دل انسان هر روز و با هر حالتی سخن می‌گوید و از حالت‌های مختلفش با معشوق صحبت می‌کند. همچنین اشاره می‌شود که جوانب زندگی و وجود ما تنها یک بُعد از واقعیاتی است که وجود دارد و همواره باید به فکر جهانی دیگر و ناشناخته‌تر باشیم.