شمارهٔ ۹ طبیب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت می‌گوید که دل غنچه‌وار او هرگز نخواهد خندید و اگر هم روزی بخندد، این خندیدن چندان پایدار نخواهد بود. به عبارت دیگر، او به زودگذری خوشحالی و زیبایی اشاره می‌کند و از دل‌تنگی و غم خود می‌گوید.