شمارهٔ ۱۶ طبیب اصفهانی
طبیب اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمریست که از دلم جنون می جوشد
از دیده ام اشگ لاله گون می جوشد
در وادی عشق چشم گریان منست
آن چشمه کزو همیشه خون می جوشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به شدت از احساسات و عواطف خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که سال‌هاست در دلش جنون وجود دارد و اشک‌هایش مانند گل لاله جاری است. همچنین، او عشق را به چشمی گریان تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که از این چشم، همیشه خون جاری است، که نشان‌دهنده عمق درد و رنج ناشی از عشق است.