شمارهٔ ۲۲ طبیب اصفهانی
طبیب اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر بی تو به بزم عیش ساغر زده ام
صد غوطه به خون دیده تر زده ام
مانند سبوی باده مانده است بجای
دستی که به هجران تو بر سر زده ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به احساس درد و غم ناشی از دوری معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که حتی در جشن و شادی نیز به یاد معشوق است و چشم‌هایش پر از اشک و خون است. همچنین، به شکلی نمادین از سبوی باده یاد می‌کند که نشان‌دهنده‌ی وضعیت بی‌حالی و افسردگی او به خاطر جدایی از معشوق است.