شمارهٔ ۲۸ طبیب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس تنهایی و نگران بودن شاعر از فراموشی اشاره دارد. او در یک جمع غیرمستقیم به یاد عشق یا دوستی است که هنوز به او فکر می‌کند و نگران است که مبادا به مرور زمان، او را فراموش کند. شاعر با بیان اینکه در جمع است ولی به یاد شخص خاصی می‌باشد، حس اضطراب و علاقه‌اش را نشان می‌دهد.