شمارهٔ ۱۰۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ز بهر نامه بری تا به بام دلبر ما
هزار چرخ زند از شعف کبوتر ما
برای روز بد خود چه سان ذخیره کنیم
که همچو گل ز کف دست می پرد زر ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان احساسات عاشقانه خود می‌پردازد و می‌گوید که برای رساندن نامه به محبوبش، قلبش همچون کبوتر به دور می‌چرخد. همچنین به فکر ذخیره‌ای برای روزهای سخت است و می‌گوید که مانند گل که زود از دست می‌رود، عشق و زیبایی‌اش نیز ممکن است از بین برود. شاعر به اهمیت لحظه‌ها و عشق در زندگی اشاره می‌کند.