شمارهٔ ۱۴۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
مرگ، مفلس را ز عمر جاودانی بهتراست
مردن بی خانمان، از زندگانی بهتر است
بینوایان را شب تاریک در محنت سرا
بر زمین شمع از چراغ آسمانی بهتر است
دل چه سان از دختر رز می توان برداشتن
کان صنم در وقت پیری از جوانی بهتر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که مرگ در فقر و بی‌خانمانی، به مراتب از زندگی طولانی و سخت بهتر است. او همچنین اشاره می‌کند که در دل شب تاریک، نور شمع بر روی زمین از چراغ آسمان ارزش بیشتری دارد. در نهایت، شاعر به زیبایی و جذابیت دختر گل (رز) اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او در زمان پیری بیشتر از جوانی است.