شمارهٔ ۲۳۲ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معناست که شادی و خوشی واقعی در جایی به دست می‌آید که غم و ناراحتی وجود نداشته باشد. همچنین به نوعی بیان‌گر این است که اگر سرزمینی بدون غم وجود داشته باشد، شادی آنجا پایدار خواهد ماند.